Opnieuw onderweg: 16 augustus ... van Drymen naar Rowardennan

Na het ontbijt in Drymen waren we om 9 uur op weg. Het begon al meteen zachtjes te stijgen en we kregen zeer mooie uitzichten op Loch Lomond en Conic Hill waar we over moesten vandaag. De beklimming deed me denken aan die naar Alto del Perdon ( op de Camino ) maar dan véél langer. En we liepen precies even "groen" als in de Pyreneeën. Zelfs in Schotland zit ik met de Camino in mijn hoofd :). Op de top van Conic Hill hadden we een prachtig uitzicht op Loch Lomond, even uitgerust daar, en toen begon de afdaling... Dat was andere koek !! Ik had gelukkig mijn knieverbanden aangedaan, anders had ik nogal miserie gehad.Het was een lange en steile afdaling over trappen en "rots-trappen" en kiezels en dat bleef maar duren. Het was zéér druk op dat pad, het was zondag en nogal wat dagjesmensen wilden van Balmaha naar de top van Conic Hill en terug. Op sandalen, en waarom niet, soms teenslippers ! Om 13 u waren we in Balmaha aan de Oak Tree Inn aan de oever van het Loch Lomond. Daar waren we mooi op tijd voor een flinke tas soep en een broodje voor het middagmaal. Van daar af zou het vlakker zijn en we waren al half weg dus we dachten tussen half 5 en 5 uur aan te komen. Maar dat vlakkere ... vergeet het !! Het bleef maar venijnig op en af gaan en dat tot vlak vóór Rowardennan. We liepen de ganse tijd langsheen Loch Lomond, dat meer is 37 km lang en 8 km breed. En rondom zijn er bergen, mooi !! We waren uiteindelijk maar om half 6 in Rowardennan, en ferm moe. Maar wat een plek !! Aan de oever van Loch Lomond, een Victoriaans jachthuis, wat een kader voor een jeugdherberg ! Het weer was de ganse dag prachtig, stralende zon en heerlijk warm. Aangezien ik koele temperaturen verwachtte had ik geen zonnecreme meegenomen op reis en mijn nek was al goed verbrand. We liepen natuurlijk gans de tijd met de zon achter ons aangezien we naar het noorden gingen. We kwamen al leuke medewandelaars tegen, een sympathiek Spaans jong koppel en nog enkele andere die we telkens opnieuw tegenkwamen maar waarmee we nog geen kennis maakten. 's Avonds in de jeugdherberg hebben we zéér lekker gegeten, er was geen restaurant in de buurt ( zelfs geen andere huizen ), voor de volgende dag bestelden we een lunchpakket want onderweg zouden we ook niets meer tegenkomen om te eten of eten te kopen. In de brede vensterbank met uitzicht op het meer heb ik 's avonds mijn dagboekje geschreven. Binnen, want buiten zitten de midges ! Daar hadden we eerder op de dag al kennis mee gemaakt toen we ons neerzetten om wat te eten. Toen waren ze daar zulle ! Rik was nog niet of nauwelijks gebeten, maar bij mij trokken ze zich niet veel aan van de Skin so Soft. Die bodylotion had ik gekocht omdat hij zéér afdoende zou helpen tegen de midges. Maar 100 % werkte dat toch ook niet. Midges zijn trouwens superkleine rotmugjes, die dus met honderden tegelijk op je af kunnen komen in zwermen en die bijten ! Je ziet ze bijna niet maar je voelt ze des te beter ! Het is zo erg gesteld met die beestjes dat er in Schotland een midgeforecast bestaat ( zoals een weerbericht, maar dan een midgebericht ) en die geeft aan welke streek het best te vermijden is. Wij zaten in Rowardennan in een streek die op de midgeforecast niet eens een cijfer krijgt, en we gingen richting Fort William dat meestal een maximum cijfer krijgt. 't Zal dus nog beteren !