14 augustus 2015 ... van thuis naar Milngavie

Marijn bracht ons vroeg in de morgen naar Sint Pieters station in Gent. Alle treinverbindingen verliepen zeer vlot. Van Gent naar Antwerpen en daar de Thalys naar Schiphol. De Thalys stopt onder de luchthaven van Schiphol en dat is zéér gemakkelijk allemaal. Onze vlucht had een uur vertraging, we konden onze rugzak wel inchecken maar wijzelf konden nog niet naar de gate. Dus maar op 't gemak beginnen kruiswoordpuzzelen en krant lezen. Zodanig op 't gemak dat we op den duur nog moesten lopen om op tijd te zijn aan de gate. Schiphol is groot !! Ik was nog nooit in zo'n grote luchthaven geweest en had de tijd nogal verkeerd ingeschat. Maar na onze spurt naar de gate moesten we daar dan toch nog een kwartier wachten eer we op het vliegtuig mochten. Na een rustige vlucht, hadden we in Glasgow ook weer vlot een bus naar het centrum en daar namen we in Central Station de trein naar Milngavie ( spreek uit : Moelgaai ! )  Om 17.00 waren we in onze eerste B&B 'Best Foot Forward' waar we heel vriendelijk ontvangen werden door de heer des huizes,  die ons overspoelde met informatie. Na ons geïnstalleerd te hebben, zijn we op verkenning gegaan in Milngavie en gaan eten in een Indisch restaurant ! Daarvoor gaat een mens dus naar Schotland hé. We hadden nog nooit Indisch gegeten, we zijn niet zo'n wereldkeuken-eters, maar we wilden dat toch eens uitproberen. Ze hebben ons het mildste, romigste gerecht aangeraden ( ben de naam al lang vergeten) omdat we geen pikant gewoon zijn. Maar amai ... als dat mild was, wat is pikant dan !! De darmen hebben het geweten die avond.  Om 21 u lagen we in bed, klaar voor de West Highland Way.

Klaar voor vertrek in Gent

Centraal Station Antwerpen

Toch een beetje zenuwen vóór het opstijgen

Glasgow Central Station

eindstation van de trein : Milngavie

'mild' Indisch gerecht 

op verkenning in Milngavie

Belofte maakt schuld

Typend aan de blog over Lucie's camino naar Santiago de Compostela, heb ik een belofte gedaan aan Marie-Anne. De belofte om ook het verslag over mijn tocht door de Highlands in een blog neer te 'pennen'. En eigenlijk heb ik er wel zin in. Even de tocht herkauwen, genieten van de foto's en het dagboekje, dat ik gelukkig bijhield, eens herlezen. Wie interesse heeft in het verslag over de camino naar Santiago verwijs ik naar : schoonzussen-onderweg.blogspot.com .
Na het stappen van de camino in 2008 - 2009 - 2011 - 2012 - 2013 en 2014 was het dit jaar tijd voor iets anders. De eerste twee camino's stapte ik met schoonzus Lucie, één keer met mijn dochter Griet, mijn zussen Annick & Vicky, en mijn nichtje Sofie en de andere 3 alleen met dochter Griet en zus Vicky. Al die jaren was ik zonder echtgenoot op stap gegaan, en dit jaar gingen we opnieuw samen op reis ! Als dat maar goed kwam ...
Ik was al een tijd van plan om in Schotland te gaan trekken. Eerst wou ik de Coast to Coast wandelen omdat onze zoon Marijn daar zoveel reklame voor maakte nadat hij die weg gefietst had. Maar die gaat van de Ierse zee naar de Noordzee en dat is toch direct zo'n 300 km. En aangezien ik eerst van plan was om alleen op stap te gaan, begon ik te zoeken naar een kortere route. Dan is de keuze gevallen op de West Highland Way. Die gaat van Milngavie, vlakbij Glasgow, tot Fort William, zo'n 160 km verder noordelijk. Maar in plaats van alleen, ben ik dus met het ventje gaan wandelen !